อภัย อภัย อภัย ….สบายใจจุงเบย

อยากให้ตระหนักกันไว้ให้มั่นว่า …

มนุษย์ที่เลวที่สุดก็ต้องมีส่วนส่วนดี

เชื่ออาตมาไหม … ว่าใครที่เลวสุดเลว 

เขาก็ต้องมีส่วนดี

 

เอาแต่ตัวเราเอง รู้ว่าแม่คือผู้มีพระคุณล้นฟ้า

แต่เราก็โกรธแม่ เถียงแม่ ทะเลาะกับแม่

แบบนี้ อาตมาต้องไปจับตัวโยมโยนเข้ากองไฟ 

เผาโยมทั้งเป็น ให้มันเห็นกับตา ซึ้งถึงใจไหม?

 

ก็ขอให้โยมได้คิด พลิกมุมมองให้ดีสักนิด

แล้วจิตจะสดใส ใจจะสบาย

มองทุกอย่างด้วยความเข้าใจ…และเข้าใจ

ว่าสรรพสิ่งยอมเปลี่ยนแปลง…

เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป เป็นอนิจจัง

เกิดสิ่งใดกระทบใจ…ก็ปล่อยวางไป…อภัยไป

เรื่องการอภัยไม่เกี่ยวกับคนอื่น

คนอื่นไม่ได้ดีขึ้นหรือเลวลงเพราะการอภัย

แต่มันเกี่ยวกับใจโยมเอง

 

ลองดูนะโยมนะ…ท่องไว้ให้ขึ้นใจเหมือนสูตรคูณแม่สอง

 

>>>ใครทำใครโกรธ…อภัย

>>>ใครด่าเรา…อภัย

>>>ใครดูถูกเรา…อภัย

>>>ใครทำอะไรให้เราขุ่นข้องหมองใจ…ก็อภัย

 

“อภัยแล้วใจจะมีแต่สุขทุกเวลา …นะโยม”

ข้อมูลจาก : หนังสือใครระยำไม่เท่าเรากระทำ พระพยอม กัลยาโณ

Comments

comments